Zo vlak voor de feestdagen, aan het einde van 2025, sturen wij u graag een nieuwsbrief. Wat is er ontzettend veel gebeurd het afgelopen jaar in Uganda.

In de vorige nieuwsbrief schreven we dat we een huis konden huren voor de kinderen. Wat een enorme vooruitgang is dat geweest en nog elke dag zijn we dankbaar dat dit mogelijk is geworden. Het huis biedt zoveel meer comfort. De kinderen hebben allemaal een eigen bed, de mogelijkheid om te douchen en er is stromend water uit de kraan. Geen dagelijkse wandelingen meer met jerrycans, tien minuten lopen naar de waterpomp en zwaar beladen weer terug. Er is een toilet in huis; voor ons zo vanzelfsprekend, maar voor de kinderen een enorme verbetering. En wanneer het regent, hebben zij een veilig dak boven hun hoofd. Geen modder meer die door het hutje stroomt, minder vliegen en daardoor ook minder malaria. Wat een vooruitgang, daar zijn we intens dankbaar voor.

Afgelopen november zijn we voor een paar dagen afgereisd naar Jinja. Na aankomst gingen we eerst naar de school. We werden welkom geheten met een lied door de kinderen en op het schoolplein stonden ook de andere leerlingen ons op te wachten. Het was een prachtig weerzien met iedereen. Daarna gingen we naar het huis, waar we Gabriël voor het eerst konden knuffelen. Ivan en Sharifa mochten afgelopen mei een zoontje ontvangen. Wat een prachtig mannetje, alle kinderen zijn stapelgek op hem.

Het waren hele fijne dagen samen. Het speelgoed dat we hadden meegebracht, werd met luid gejuich ontvangen. Wat was het mooi om te zien hoe intens de kinderen ervan genoten: auto’s, stoepkrijt, springtouwen, poppen en nog veel meer. Daarnaast hadden we twee koffers vol kleding meegenomen. Dat was geen overbodige luxe; oude kleding kon worden vervangen en dat was hard nodig.

Er wordt nog steeds buiten op het vuur gekookt, in grote pannen. De oudste kinderen helpen mee met koken en met het uitdelen van het eten. Er is veel plezier onderling en regelmatig wordt er samen gedanst.

Enkele weken geleden is er een nieuw kindje opgenomen in de stichting. Ivan had al langere tijd oog voor een jongetje van ongeveer vijf jaar dat dag en nacht op straat leefde. Niemand bekommerde zich om hem. Na observatie en een zoektocht naar eventuele familie, is besloten om Kyungu Lee op te nemen in het weeshuis. In november werd hij ziek en moest hij met spoed worden geopereerd aan zijn keelamandelen. Wat een zegen dat hij toen al niet meer op straat leefde – anders was deze operatie niet mogelijk geweest. Hij herstelde snel en voelt zich inmiddels helemaal thuis. Kyungu Lee is stapelgek op Ivan.

We hebben tijdens ons bezoek ook veel besproken met Ivan en zijn team. Het is bijzonder om te zien hoe Mariam, Sharifa en Sudais dagelijks samen de zorg voor de kinderen dragen. Een hecht en toegewijd team, van onschatbare waarde. Daarnaast is er 24/7 beveiliging op de compound. Wanneer de kinderen thuis zijn, blijven zij binnen het terrein, dat beschikt over een ruime buitenplaats met een omheining. De kinderen gaan niet zelfstandig de straat op.

Er moet nog veel worden geregeld, maar wat is er in één jaar al veel veranderd. Daar zijn wij ontzettend dankbaar voor. Dankbaar voor de donaties die we ook het afgelopen jaar hebben mogen ontvangen. Maar bovenal dank aan onze Hemelse Vader, zonder Hem was dit alles niet mogelijk geweest.

We willen u vragen om gebed, niet alleen voor de kinderen van de stichting, maar voor alle kinderen wereldwijd die de liefde van ouders moeten missen, terwijl ieder kind die liefde zo verdient.

Wij wensen u gezegende feestdagen en een voorspoedig en gezond 2026.

‍